أَنْ يُبَدِّلُوا كَلامَ اللّهِ قُلْ لَنْ تَتَّبِعُونا كَذلِكُمْ قالَ اللّهُ مِنْ قَبْلُ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنا بَلْ كانُوا لا يَفْقَهُونَ إِلاّ قَليلاً).(فتح/١٥)

ترجمه آيات

١ـ «بگو به كسانى كه كفر ورزيده اند به زودى مغلوب مى شوند وبه سوى جهنم روانه مى گردند چه جايگاه بدى است. در دو گروه كه (در ميدان نبرد) با هم روبرو شده بودند براى شماها درس عبرتى بود گروهى در راه خدا نبرد مى كرد، گروه ديگرى كه كافر بود در راه كفر مى جنگيد آنان (مسلمانان) را با ديدگان خود در برابر مى ديدند، خداوند با كمك خود هركسى را بخواهد يارى مى كند در اين كار براى كسانى كه ديده بصيرت دارند درس عبرت است».

٢ـ «اى افراد با ايمان، يهود ونصارى را تكيه گاه ودوست خود قرار ندهيد آنان دوستان يكديگرند هركس از شما آنان راتكيه گاه ودوست خود قرار دهد، از آنها است خداوند ستمگران را دوست نمى دارد.افراد بيمار را مى بينى كه در دوستى با آنان بر يكديگر پيشى مى گيرند ومى گويند، مى ترسيم حادثه اى رخ دهد(نياز به كمك آنها داشته باشيم) شايد خداوند پيروزى يا حادثه ديگرى براى مسلمانان پيش آورد واين گروه بر آنچه كه در دل دارند پشيمان شوند.آنان كه ايمان آورده اند مى گويند آيا آنان (منافقان) همانها هستند كه با نهايت تأكيد سوگند ياد كردند كه ما با شما (مسلمانان) هستيم(چرا سرانجام چنين شدند) اعمال آنها تباه ونابود گشت وزيانكار شدند».

٣ـ «اوست كه افراد كافر از اهل كتاب را در نخستين رويارويى از خانه هاى خودشان بيرون كرد شما گمان نمى كرديد كه آنها بيرون بروند، آنان نيز تصوّر مى كردند كه دژهاى آنها مانع از (عذاب) الهى مى شود امّا خداوند از آنجا كه آنها فكر نمى كردند، به سراغ آنان آمد، ودر دلهاى آنها رعب وترس افكند، خانه هاى خود را با دست خود و دست افراد با ايمان ويران مى كردند .صاحبان بصيرت عبرت