منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٧
بنابراين پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) پيش از بعثت، مرحله اى از نبوت را دارا، واتصال وارتباط او با جهان غيب به گونه اى برقرار بوده است و او در اين مرحله پيوسته در حال تكامل بوده كه در چهل سالگى به مقام رسالت و ابلاغ پيام خدا به مردم شده است.
تا اين جا با اين قرائن وشواهد توانستيم نيمرخى روشن از سيماى حقيقت را ترسيم كنيم و نتايجى كه از اين بحث گسترده گرفته شد عبارتند از:
١ـ پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) در خانواده اى ديده به جهان گشود كه بر اعضاى بزرگ آن، توحيد و ايمان و تقوى وعفت حكومت مى كرد و سران خانواده از آيين حنيف ابراهيمى دور نبوده وپيرو آن بوده اند.
٢ـ پيامبر گراميصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم پيش ازبعثت با جهان غيب به نوعى ارتباط داشته و مرحله اى از نبوت را دارا بوده ودر چهل سالگى به مقام رسالت وتبليغ پيام خدا مبعوث گرديد.
٤ـ او در زندگى فردى واجتماعى خود، به آنچه از جهان بالا تلقى مى كرد، عمل مى نمود خواه با شريعتى تطبيق بنمايد يا نه.
لازم به يادآورى است كه زندگى پيامبر گراميصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم رامى توان به سه بخش تقسيم كرد و هر بخش فصل مستقلى را تشكيل مى دهد:
١ـ زندگى رسول گراميصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم از ولادت تا بعثت.
٢ـ زندگى پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) از بعثت تا هجرت.
٣ـ زندگى نبى اكرمصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم از هجرت تا رحلت.
بررسى و مجموع بخشهاى سه گانه در جلد هاى ششم (همين كتاب) و هفتم به پايان مى رسد و همگى تحت عنوان « پيامبر در قرآن» مطرح مى گردند.
اينك به توضيح بخش نخست مى پردازيم: