٣ـ «اگر او را يارى نكنيد(خدا او را يارى خواهد كرد) همچنانكه او را به هنگامى كه كافران از مكه خارج كردند يارى كرد و او دوّمين نفر بود(وجز يك نفر همراه او نبود) وبه همسفر خود دلدارى مى داد ومى گفت مترس خدا با ما است، خدا آرامش خود را به او فرستاد و او را با سپاهى كه نديديد كمك كرد وسخن كافران را پائين، وسخن خود را بالا قرار داد (كافران در هدف خود شكست خوردند و آيين خدا پيروز گرديد)خداوند قدرتمند وحكيم است».

٤ـ «چه سرزمينهايى بود كه مردم آنجا، از مردم شهرى كه تو را اخراج كردند قوى تر ونيرومندتر بودند، خدا آنان را نابود كرد وبراى آنان يار وياورى نبود».

٥ـ « آنكس كه بيان و تبليغ قرآن را بر تو واجب ساخته است تورا به زادگاه باز خواهد گرداند».

تفسير آيات

هجرت پيامبران به طور مطلق و هجرت خصوص پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) مورد عنايت قرآن بوده و در آياتى سخن از مهاجرت رسول خدا از مكه به مدينه، به ميان آمده است.

پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) پس از سيزده سال اقامت در مكّه، سرانجام ناچار شد كه زادگاه ونخستين مهبط وحى را به عزم مدينه كه در آن روز به آن «يثرب» مى گفتند ترك كند ودر سرزمين غربت رحل اقامت افكند، اكنون جا دارد كه راز اين مهاجرت را از لسان وحى بشنويم قرآن در اين زمينه مى فرمايد:(وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخرِجُوكَ وَ يَمْكُروُنَ وَ يَمْكُرُ اللّه وَ اللّهُ خَيْرُ الْماكِرين)(انفال آيه ٣٠).

«به ياد آر زمانى را كه گروه كافر خواستند تو را زندانى كنند يا بكشند يا از مكه