(وَقالُوا ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ وَ يَمْشي فِي الأَسْواقِ)(فرقان/٧):«گفتند چه شده است كه اين پيام آور غذا مى خورد ودر بازارها راه مى رود؟!».

اين نوع اعتراضها سرچشمه اى جز ناآگاهى از اصول تربيت ومنشأى جز عذرتراشى وعناد ولجاجت، ندارد.

٣ـ دعوت بر خلاف روش نياكان

پيروى از روش نياكان كه امروز در جوامع ماشينى به صورت قوميّت وملى گرايى تجلى كرده، در ميان همه اقوام به اشكال واندازه هاى مختلفى وجود داشته است ولى در ميان مردم صحرانشين وريگزار ودور از تمدن بيش از همه جا وجود داشته است. ملل باديه نشين ودور از زندگى اقوام وملل، هرگز وبه هيچ قيمت حاضر نمى شوند راه وروش نياكان را از دست بدهند، يكى از اعتراضهاى آنان به رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) اين بود كه:«تو با اين برنامه ما را بر خلاف روش نياكانمان دعوت مى كنى در حالى كه آيين آنها براى ما از هر نظر كافى مى باشد» چنانكه مى فرمايد:

(وَإِذا قيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آبائَنا أَوَلَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَلا يَهْتَدُونَ)(مائده/١٠٤).

«هنگامى كه به آنان گفته شود كه به سوى آنچه خدا نازل كرده وبه سوى پيامبر او بشتابيد، مى گويند آيين وروشى كه نياكان خود را بر آن يافتيم براى ماكافى است (بگو) نياكان آنان چيزى نمى دانستند وهدايت نيافته بودند».

اين اعتراض اختصاص به عرب جاهلى نداشت، وپيامبران بزرگى مانند نوح وغيره نيز با چنين اعتراضى روبرو بودند.

٤ـ تبديل چند خدا به يك خدا

يكى از مسائل مشكل در نظر آنان تبديل پرستش خدايان متعدد، به يك خدا