١٠ـ «هرگز شايسته نيست كه خداوند مؤمنان را بر آن وضعى كه هستند رها كند مگر اينكه پاك را از ناپاك جدا سازد. وهرگز خدا شما را از «غيب» آگاه نمى سازد، ولى هركس را بخواهد از پيامبرانش برمى گزيند، به خدا و پيامبران او ايمان بياوريد و اگر ايمان بياوريد و پرهيزگارى را پيشه خود قرار دهيد براى شما است پاداش بزرگ».

١١ـ «هيچ انسانى بدون اذن خدا نمى ميرد، مرگ سرنوشتى است تعيين شده، هر كس پاداش دنيا بخواهد به او مى دهيم، وهركس پاداش آخرت را بخواهد به او مى دهيم، خدا سپاسگزاران را پاداش مى دهد».

١٢ـ «اگر در ميدان نبرد جراحتى به شما رسيد به گروه مخالف نيز به اندازه آن رسيد».

١٣ـ «چه بسيار از پيامبران كه مردان الهى همراه آنان نبرد كردند هرگز در برابر آنچه در راه خدا به آنان مى رسيد، سست و ضعيف نشدند، و تن به تسليم نداند خدا بردباران را دوست دارد.گفتار آنان جز اين نبود كه پروردگارا، گناهان ما را بيامرز و از اسرافكاريهاى ما درگذر و گامهاى ما را استوار بفرما، وما را بر گروه كافران پيروز گردان».

١٤ـ « آنان كه در باره برادران خود گفتند اگر از ما پيروى كرده بودند كشته نمى شدند، بگو اگر شما مى توانيد مرگ خود را پيش بينى كنيد و آن را از خود دور سازيد اگر راست مى گوييد. هرگز انسانهايى را كه در راه خدا كشته مى شوند مرده گمان مكن بلكه آنان زندگانند كه نزد خداى خود روزى داده مى شوند.آنها به خاطر نعمتهايى كه خدا از كرم خود به آنان داده است خوشحالند و به خاطر كسانى كه بعداً به آنان ملحق مى شوند مسرورند، نه ترسى بر آنها است و نه غمگين مى شوند.به خاطر نعمتى كه از جانب و كرم او به آنها داده شده است شادمانند خدا پاداش مؤمنان را ضايع نمى كند».