الف:«رجز» به معنى عذاب:توضيح اينكه «رجز» به كسر «راء» نُه بار در قرآن وارد شده و در مجموع، مقصود از آن «عذاب» است جز يك مورد، وموارد آنها را فهرست٣وار يادآور مى شويم:

بقره/٥٩; اعراف/١٣٤، و ١٣٥ و١٦٢; انفال/١١; سبأ/٥; جاثيه/١١; عنكبوت/٢٩.

ولى همين لفظ به ضم «راء» فقط يك بار وارد شده است و آن همان آيه سوره «مدثر» است كه هم اكنون به توضيح آن مى پردازيم و هر سه احتمال را مطرح مى نماييم:

الف: «رُجز» به معنى عذاب: اگر مقصود از آن «عذاب» باشد هدف دورى از اعمالى است كه مايه عذاب مى گردد و اين نوع خطاب نشانه وجود زمينه هاى نزديكى به وسايل عذاب در پيامبر نيست تا با عصمت او سازگار نباشد، زيرا خطابات قرآن جنبه عمومى دارد و آنجا كه به شخص پيامبر خطاب مى نمايد، مقصود تعليم ديگران و تفهيم عموم ملّت است مانند قول معروف«إيّاك أعني واسمعي يا جارة »: به تو مى گويم، بشنو اى «جاره»(نام زنى است).

اين نوع سخن گفتن، از بلاغت خاصى برخوردار است و هر نوع تبعيض را از ميان بر مى دارد وهمه مردم مى گويند جايى كه عزيزترين انسان داراى چنين خطاب و تكليف باشد، حساب ما پاك است.

شما از اين طريق مى توانيد بر هدف بسيارى از خطابهاى قرآن كه در آغاز نظر، با عصمت او سازگار نيست، دست يابيد از باب نمونه قرآن در باره «مضرات شرك» واينكه مايه تباهى كليه اعمال نيك مى گردد، پيامبر را مورد خطاب قرار مى دهد تا تمام مشركان جهان حساب خود را ببرند ; مى فرمايد:(لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ) (زمر/٦٥).

«اگر شرك ورزى همه اعمال نيك تو تباه مى گردد».