با توجه به هر سه تفسير مى توان گفت در آيه كوچكترين اشاره اى به نظريه پيشداوران در باره عصمت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)نيست، و كسانى كه از آن برداشت نادرست مى كنند، جهتى جز شتابزدگى در تفسير آيه ندارند و اگر با صبر وحوصله پيش روند، مشكلات آيات برطرف مى گردد.

آيه دوّم: (فَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ) (مدثر/٥).

قرآن به پيامبر در سوره «مدثر» دستور مى دهد كه از «رجز» اجتناب ورزد، اگر مقصود از آن «بت» باشد، خطاب دورى از آن، چه معنى مى دهد؟ چنانكه مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ* قُمْ فَاَنْذِرْ* وَ رَبَّكَ فَكَبِّرَ* وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرِ* وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ* وَلا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرْ* وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ)(مدثر/٧ـ١).

«اى جامه به خود پيچيده! برخيز، بيم ده، خداى خود را بزرگ شمار، و جامه خود را پاك كن، و از «رجز» دورى جوى، منّت مگذار تا فزونى جويى و براى خدا صبر وشكيبائى پيش گير».

پاسخ:

لفظ «رجز» در زبان عرب در موارد سه گانه زير كه شايد همگى از جزئيات يك معنى وسيع و كلّى باشند، به كار مى رود:

١ـ عذاب. ٢ـ آلودگى. ٣ـ بت.

اكنون هر سه احتمال را در تفسير آيه ياد آور مى شويم تا روشن شود كه در هيچ كدام گواهى بر وجود لغزش فكرى در پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)،قبل از بعثت نبوده است.

[١] بحارالأنوار، ج١٦، ص ١٤٢.