(لِكُلّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجاً وَ لَو شاءَ اللّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً)(مائده/٤٨): براى هر يك، طريق وآبشخور مخصوص قرار داديم و اگر خدا مى خواست همگان را امّت واحدى قرار مى داديم».

اين طريقهاى مختلف همان شرايع گوناگون آسمانى اند كه هدف همگان يكى است.

اخذ پيمان از پيامبران

به خاطر وحدتى كه بر اصول آئينهاى آسمانى حاكم است خداوند متعال از تمام پيامبران يك نوع ميثاق مؤكّدى گرفته است كه آيه ذيل از آن حكايت مى كند.

(وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثاقَ النَّبِيّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتاب وَ حِكْمَة ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ ءَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ اِصرى قالُوا أَقْرَرْنا قال فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدينَ)(آل عمران/٨١).

«به خاطر بياور آنگاه را كه خداوند از پيامبران (وپيروان آنها) پيمان مؤكَّد گرفت كه هرگاه كتاب و دانش به شما داديم، سپس پيامبرى به سوى شما آمد كه تصديق كننده چيزى باشد كه با شما است، حتماً به او ايمان آوريد و او را يارى كنيد. آنگاه خداوند به آنان گفت: آيا به اين موضوع اقرار كرديد وبر آن پيمان بستيد گفتند اقرار كرديم؟ خداوند گفت: بر اين ميثاق مؤكّد گواه باشيد، من هم با شما گواه هستم!».

از اين آيه استفاده مى شود كه:

اوّلاً: از هر پيامبرى بدون استثناء پيمان گرفته شده كه به پيامبر ويا پيامبران پس از خود ايمان بياورد.(لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ).

ثانياً: نه تنها ايمان بياورد بلكه او را يارى نمايد واو را در تبليغ رسالت خويش