٢ـ «اى جامه به خود پيچيده! برخيز، بيم ده، خداى خود را بزرگ شمار، و جامه خود را پاك كن، و از «رجز» دورى جوى، منّت مگذار تا فزونى جويى وبراى خدا صبر و شكيبائى پيش گير.

٣ـ «بر تو نيز بسان گذشتگان از پيامبران، روحى را به فرمان خود وحى كرديم وتو پيش از آن نمى دانستى كه كتاب وايمان چيست؟ ولى آن را نورى قرار داديم كه هر كس از بندگان خود را بخواهيم با آن هدايت مى كنيم، تو نيز به راه راست هدايت مى نمايى».

٤ـ «هر موقع آيات روشن پيامبر بر آنها تلاوت مى شود، كسانى كه به لقاء ما (روز رستاخيز) اميد ندارند مى گويند قرآنى غير اين بياور ويا آن را عوض كن; بگو من حق ندارم آن را از پيش خود تبديل كنم، من از آنچه كه بر من وحى مى شود، پيروى مى نمايم من اگر مخالفت پروردگارم را بكنم از عذاب روز بزرگ مى ترسم».

٥ـ «بگو اگر خدا مى خواست من قرآن را بر شما تلاوت نمى كردم و از آن آگاهتان نمى نمودم من مدّتها در ميان شما پيش از آن زندگى كرده ام، چرا نمى انديشيد؟!».

٦ـ «تو هرگز اميد آن نداشتى كه كتاب بر تو نازل گردد مگر از طريق رحمت پروردگارت (به پاس اين نعمت)پشتيبان كافران مباش».

تفسير آيات

پنج دستاويز مخالفان عصمت

بحثهاى عميق و گسترده اى درباره عصمت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)پس از بعثت انجام