منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٩

نمود. تو را تهى دست يافت و بى نيازت ساخت».

٢ـ «پس به بنده خود وحى كرد آنچه را كه وحى كرد».

٣ـ «محمّد پيام آورى بيش نيست كه پيش از او نيز پيام آورانى بودند».

٤ـ «محمّد پدر هيچ كدام از مردان شما نيست، او پيام آور خدا و خاتم پيامبران مى باشد».

٥ـ «آنان كه به خدا ايمان آوردند و عمل نيك انجام داده اند وبه آنچه كه بر محمّد فرود آمده، ايمان آورده اند».

٦ـ « محمّد پيام آور خدا است وكسانى كه با او هستند سخت گيرند بر كافران، ومهربانند در ميان خود».

٧ـ «بشارت دهنده ام به آمدن پيامبرى بعد از من كه نام او احمد است».

٨ـ « اى رسول ما قرآن را نازل نكرديم بر تو كه (از كثرت عبادت وجهد در هدايت مردم) خود را برنج در افكنى».

٩ـ «يس. سوگند به قرآن حكمت آميز».

تفسير آيات

ميلاد نور ورويدادهاى پيش از بعثت

پيامبر گرامى روز آدينه، به هنگام طلوع خورشيد، در هفدهم ماه ربيع الأوّل سالى كه ابرهه با سپاه پيل به مكه حمله كرد، ديده به جهان گشود و در روز بيست وهفتم ماه رجب، در چهلمين سال از عمر خويش به مقام نبوت ورسالت مفتخر گرديد و هدايت جهانيان را بر عهده گرفت.[١]

خصوصيات اين بخش از زندگى او (ولادت تا بعثت) در كتابهاى حديث