اين ر[١]وايات و نظائر آنها حاكى است كه پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله وسلم) پيش از بعثت، تحت تربيت فرشته اى بود، وحقايق را در خواب مى ديد، و نداها را مى شنيد تا اينكه آمادگى پيدا كرد با امين وحى روبرو گردد و قرآن بر او فرود آيد.

او در اين فترت از زندگى، خدا را عبادت مى كرد، و در آثار صنع به مطالعه وتفكّر مى پرداخت، و در همين حال به وظائف شخصى خود در باره زن وفرزند...عمل مى نمود ويگانه راهنماى او در اين مرحله همان اتصالات غيبى او بود كه او را در همه مراحل كمك مى كرد، ودستورات خدا را در اختيار او مى نهاد خواه مطابق شرايع پيشين باشد يا نه، يا مطابق شريعتى باشد كه بعدها بر او فرود خواهد آمد يا نه.

اين حقيقت در صورتى روشن مى شود كه بدانيم شخصيتهايى مانند حضرت يحيى ويا حضرت مسيح در دوران كودكى به مقام نبوت رسيده وبا جهان غيب ارتباط وپيوندى داشته اند چنانكه در باره حضرت يحيى مى فرمايد:

(يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةِ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً).[٢]

«اى يحيى كتاب را به استوارى بگير، ودر دوران كودكى به او «حكم» داديم».

ودر باره حضرت مسيح از او چنين نقل مى كند.

(إِنّي عَبْدُاللّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيّاً).[٣]

«من بنده خدا هستم كتاب به من داده شده ومرا پيامبر قرار داده است».

[١] كافى، ج١، ص ١٧٦.
[٢] سوره مريم، آيه ١٢.
[٣] سوره مريم، آيه ٣٠.