١ـ (وَ إِذْ أَخَذَ اللّهُ مِيثاقَ النَّبِيّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتاب وَ حِكْمَة ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِّما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ ءَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ اِصرى قالُوا أَقْرَرْنا قال فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشّاهِدينَ)(آل عمران/٨١).

٢ـ (وَإِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوح وَ إِبْراهيمَ وَ مُوسى وَعيسى بْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً)(احزاب/٧).

ترجمه آيات

١ـ «به خاطر بياور آنگاه را كه خداوند از پيامبران (وپيروان آنها) پيمان مؤكَّد گرفت كه هرگاه كتاب ودانش به شما داديم، سپس پيامبرى به سوى شما آمد وتصديق كننده چيزى باشد كه با شما است، حتماً به او ايمان آوريد واو را يارى كنيد. آنگاه خداوند به آنان گفت: آيا به اين موضوع اقرار كرديد وبر آن پيمان بستيد؟گفتند اقرار كرديم، خداوند گفت: بر اين ميثاق مؤكّد گواه باشيد، من هم با شما گواه هستم!».