علّت شك در ايمان براى ساده لوحان اين است كه چرا او مانند ابوذر وابن مسعود در مسجد الحرام تظاهر به ايمان ننموده و فقط سعى خود را مبذول مى داشت كه برادر زاده را از گزند دشمن حفظ كند.

در حاليكه نكته ترديد ويا انكار غير اين گروه اين است كه او پدر على اميرمؤمنان است اگر ثابت شود كه پدر او يك فرد مؤمن بوده در اين صورت گذشته بر اينكه فضيلتى براى او ثابت مى شود، سبب مى گردد كه ديگر خلفا از اين فضيلت بى بهره شوند.

اگر جهت نخست از طريق دلائل تاريخى قابل رفع است ولى جهت دوم با بحث علمى برطرف نمى گردد. از اين لحاظ ما در اينجا دلائل ايمان او را به نبوت برادر زاده اش را مى نگاريم تا گروه نخست پس از دقت، شك را از دلها، بزدايند همچنانكه از خداوند «مقلب القلوب» خواستاريم، با ولايت تكوينى در دلهاى گروه دوم تصرّف كند و آنها را براى درك حقيقت آماده سازد وبه آنان گوش شنوا و چشم بينا عنايت فرمايد.

دلائل سه گانه بر ايمان ابوطالب

بهترين و مطمئن ترين راه براى كشف خصوصيات روحى يك فرد، دقّت در امور سه گانه مربوط به او است:

١ـ گفتار او در اين مورد.

٢ـ رفتار او در اين ماجرا.

٣ـ سخنان نزديكان وى در حقّ او.

ما براى كشف حقيقت هر سه راه را مى پيماييم،تا ببينيم ما را به كجا رهبرى مى كنند.