٣ـ «خدا به وعده خود (نصرت مسلمانان) وفا كرد آنگاه كه دشمن را به مشيّت خدا بى جان مى كرديد (اين نصرت ادامه داشت) تا سست شديد، روى تپه تيراندازان به نزاع برخاستند و پس از آنكه خواسته شما را نشان داد (پيروزى) با فرمان پيامبر مخالفت ورزيديد (در اين لحظه به دو گروه تقسيم شديد) برخى از شماها خواهان دنيا وبرخى ديگر خواهان آخرت، در اين موقع خدا شما را از دشمن منصرف ساخت، تا شما را بيازمايد، خدا شما را بخشيد، خداوند به مؤمنان كرم و بخشش دارد».

٤ـ «به ياد آوريد موقعى را كه از كوه بالا مى رفتيد و به ديگران توجه نمى كرديد و پيامبر شما را از پشت سر صدا مى كرد، سپس اندوهها يكى پس از ديگرى شما را فرا گرفت، تا به خاطر از دست رفتن غنايم و صدماتى كه بر شما وارد شده است، غمگين مباشيد خدا از آنچه كه انجام مى دهيد آگاه است.خداوند پس از غم و اندوه(در شب پس از حادثه) خواب آرامش بخشى فرستاد كه گروهى از شماها را فرا گرفت ولى گروهى از شما كه در خواب فرو نرفتند در فكر جان خود بودند، در باره خدا، گمان هاى باطل بسان گمان هاى دوران جاهليت داشتند، ومى گفتند: آيا چيزى از پيروزى نصيب ما مى شود، بگو پيروزى ها به دست خدا است آنان آنچه را كه در دل پنهان مى دارند براى تو آشكار نمى كنند مى گويند اگر ما نصيبى از پيروزى داشتيم در اين جا كشته نمى شديم بگو اگر در خانه هاى خود قرار بگيريد آنان كه براى آنها كشته شدن نوشته شده است از خانه هاى خود به سوى قتلگاه خود بيرون مى آيند و اين براى اين است كه خداوند آنچه در سينه هاى شما هست، بيازمايد و آنچه در دل از ايمان داريد خالص گرداند، و خداوند از آنچه در دل داريد آگاه است».