پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) پيش از رويارويى با دشمن، آنان را در رؤيا ديد، و خدا آنها را كمتر از آنچه بودند، به او نشان داد، و اگر فراوان نشان مى داد، دو اشكال پيش مى آمده كه آيه متذكر آنها است:

(إِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّهُ في مَنامِكَ قَلِيلاً وَ لَوْ أَريكَهُمْ كَثِيراً لَفَشِلْتُمْ وَ لَتَنازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَلكِنَّ اللّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ).[١]

«آنگاه كه تعداد مشركان را در خواب به تو كم نشان داد، و اگر فراوان نشان مى داد مسلّماً سست مى شديد، و به نزاع برمى خاستيد خداوند شما را از (دو كار) سالم نگهداشت، خداوند به آنچه در درون سينه ها است، دانا است».

درآيه ياد شده به اين دو كارى كه خدا در پرتو كم نشان دادن تعداد دشمنان، مسلمانان را از آن مصون داشت عبارت است:

الف: «لفشلتم= سست مى شديد».

ب: «ولتنازعتم= در شروع نبرد به اختلاف برمى خاستيد».

براى جلوگيرى از اين دو حادثه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)آنان را در رؤيا كمتر از آنچه بودند ديد.

نكته جالب توجه اين است كه سستى و اختلاف و دو دستگى را به مسلمانان نسبت مى دهد و اين هم مى رساند كه تقليل جمعيت وتكثير مشركان، در شخص پيامبر مؤثر نبود ولى از آنجا كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)خواب خود را به ياران خويش نقل مى كرد، اگر آنان را فراوان مى ديد و آنها را در جريان امر قرار مى داد، طبعاً سستى در نبرد، واختلاف در اقدام به جنگ، رخ مى داد.

[١] سوره انفال، آيه ٤٣.