پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) با برخى از بزرگان يهود سخن گفت وآنان را به آيين خود دعوت كرد وهمگى را از عذاب الهى برحذر داشت آنها بسان عادت ديرينه كه خود را امّت برگزيده خدا مى دانستند گفتند: ما را از چه مى ترسانى ما فرزندان خدا ودوستان او هستيم.مسيحيان نيز به تقليد از يهود، اين سخن را گفتند، قرآن در اين مورد مى فرمايد:

(وَقالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ اللّه وَ أَحِباؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّن خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ للّهِ مُلْكُ السَّمواتِ وَالأَرضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ).[١]

«يهود ونصارى گفتند ما فرزندان خدا ومورد علاقه او هستيم بگو اگر چنين است چرا خداوند شمارا با گناهان خود كيفر مى دهد بلكه شما بسان ديگران، مخلوق خدا هستيد هركس را بخواهد مى بخشد وهركس را بخواهد عذاب مى كند، براى خدا است سلطنت آسمانها وزمين وآنچه در ميان آنها است وبازگشت به سوى او است».

***