منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٢
داده است به تحقيق به فرزندان ابراهيم كتاب وحكمت وحكومت بزرگ داده ايم».
٢٤ـ «يهود ونصارى گفتند ما فرزندان خدا ومورد علاقه او هستيم بگو اگر چنين است چرا خداوند شمارا با گناهان خود كيفر مى دهد بلكه شما بسان ديگران، مخلوق خدا هستيد هركس را بخواهد مى بخشد وهركس را بخواهد عذاب مى كند، براى خدا است سلطنت آسمانها وزمين وآنچه در ميان آنها است وبازگشت به سوى او است.اى اهل كتاب! پيامبرى از جانب ما به سوى شما آمده است در فترتى از اعزام پيامبران (حقايقى را) براى شما بيان مى كند، تا مگوييد نويد وبيم دهى براى ما نيامد، بلكه بشير ونذيرى براى شما آمد، خدا بر همه چيز توانا است».
٢٥ـ «اى فرستاده خدا! آنها كه با زبان مى گويند ايمان آورده ايم، وقلب آنها ايمان نياورده،ودر مسير كفر بر يكديگر سبقت مى جويند، تو را اندوهگين نكنند و (همچنين) از يهوديان (كه اين راه را مى پيمايند) آنها زياد به سخنان تو گوش مى دهند تا دستاويزى براى تو بيابند آنها جاسوسان جمعيت ديگرى هستند كه خود آنها نزد تو نيامده اند آنها سخنان را از محلّ خود تحريف مى كنند، ومى گويند اگر اين را (كه ما مى خواهيم) به شما دادند(ومحمّد بر طبق خواسته شما داورى كرد) بپذيريد والاّ دورى كنيد (وعمل ننماييد) وكسى را كه خدا (بر اثر گناهان پى در پى) بخواهد مجازات كند قادر به دفاع از او نيستى آنها كسانى هستند كه خدا نخواسته دلهايشان را پاك كند، در دنيا رسوايى ودر آخرت مجازات بزرگ نصيب آنان خواهد شد.آنها بسيار به سخنان تو گوش مى دهند تا آن را تكذيب كنند، مال حرام فراوان مى خورند اگر نزد تو آمدند در ميان آنان داورى كن يا (اگر صلاح بود) آنها را به حال خود واگذار، واگر از آنها صرف نظر كنى به تو زيان نمى رسانند، واگر ميان آنها داورى كنى با عدالت داورى كن، كه خدا عادلان را دوست دارد».