منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٤

انتخاب كرده است».

وبازمى فرمايد:

(أَمِ اتَّخَذَ مِمّا يَخْلُقُ بَنات وَ أَصْفاكُمْ بِالْبَنينَ).[١]

«آيا از آنچه كه آفريده براى خود دختر وپسران را به شما اختصاص داده است؟».

(أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الأُنْثى* تِلْكَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزى).[٢]

«آيا براى شما است پسران وبراى او دختران است اين تقسيم ناروايى مى باشد».

(زيرا چيزى را كه دوست داريد آن را به خود وچيزى را كه از آن متنفريد به خدا نسبت دهيد) هرچند در پيشگاه خدا هر دو يكسان وهر دو مخلوق عزيز خدا مى باشند.

در آيه ديگر انديشه دختر بودن فرشتگان را ابطال كرده ومى فرمايد:

(وَجَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذينَ هُمْ عِبادُالرَّحْمنِ إِناثاً أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْأَلُونَ).[٣]

«از فرشتگان كه بندگان خدا هستند براى خدا، دختران قرار داده اند آيا آنان به موقع آفرينش گواه برآنها بودند به زودى گواهى آنان نوشته مى شود ومورد بازخواست قرار مى گيرند».

در اين جا جدال قرآن با مشركان، ويهود ونصارى ودر مسئله «فرزند گزينى» به پايان رسيد از اين به بعد، با ديگر مناظرات قرآن با اهل كتاب آشنا خواهيم شد.