دو نكته نخست در آيه پيشين روشن گرديد، نكته سوّم كه در اين آيه تازگى دارد بيانگر اين حقيقت است كه لازمه داشتن فرزند اين است كه جزئى از انسان در رحم همسر قرار گيرد وخدا بالاتر از آنست كه داراى همسر گردد.

درنكته چهارم روى مخلوق بودن تمام اشياء براى خدا تكيه شده است ومخلوقى مانند «عيسى» نمى تواند فرزندخدا باشد زيرا لازمه فرزند بودن نوعى مماثل بودن با پدر است وتماثل با خدا مايه وجوبِ وجود مماثل است وچنين وصفى با مخلوق بودن كه لازمه ممكن بودن است، سازگار نمى باشد.

٣ـ يونس آيه٦٨.

(قالُوا اتَّخَذَ اللّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ هُوَالغَنِيُّ لَهُ ما فِي السَّمواتِوَ ما فِي الأَرضِ إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطان بِهذا أَتَقُولُونَ عَلى اللّهِ ما لا تَعْلَمُونَ).

«مى گويند خدا براى خود فرزند برگزيده، پيراسته است خدا، او است بى نياز، براى او است آنچه در آسمانها وزمين است نزد شما دليل استوارى نيست آنچه را كه نمى دانيد به خدا نسبت ندهيد».

قرآن در اين آيه نيز، بسان آيات گذشته با روشن ترين دلايل، بر مدعاى خود استدلال مى كند ومى فرمايد:

الف: (سُبْحانَهُ هُوَ الغَنِيُّ).

«خدا پيراسته وبى نياز است» و«فرزند جوئى» يا نتيجه رفع نياز جنسى ، يا براى رفع نياز جسمى وبدنى در دوران كهولت،وخدا از هر دو پيراسته است.

ب: (لَهُ ما فِي السَّمواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ)

«آنچه در آسمانها وزمين است، مقهور ومسخر او است» وعزير ومسيح وغيره كه به عقيده آنان فرزند خدا است از آن نظر كه در آسمان وزمين قرار دارند، مخلوق ومقهور او هستند در اين صورت نمى توانند فرزند (فرد مماثل با پدر) باشند.

توضيح هر دو مطلب در تفسير آيه ١١٦ سوره بقره گذشت.