منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٣
خطّ مشترك ميان تمام موحدان جهان است.
در برابر آن، گروهى از مشركان ومنحرفان از خطّ توحيد، در يك انديشه باطل، همفكر وهمراه مى باشند وآن اينكه براى خداى جهان، فرزندى است به صورت پسر ويا دختر.قرآن در اين مورد مناظراتى با اين گروه از مشركان دارد كه به گونه اى مطرح مى گردد.
قرآن انديشه «انتخاب فرزند» را به صورتهايى نقل مى كند:
١ـ جن وپرى
(وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً).[١]
«ميان او وپريها نسبتى برقرار كرده اند».
حال اين نسبت در انديشه آنان چگونه بوده است قرآن متعرض آن نيست مفسّران در اين جا احتمالاتى داده اند كه يكى از آنها همان پيوند پدرى و فرزندى است كه ميان آن دو، قائل شده اند وبه خاطر اعتقاد به چنين پيوند بود كه گروهى از عرب جاهلى «پريها» را مى پرستيدند.
٢ـ فرشتگان:گروهى از عرب جاهلى فرشتگان را دختران خدا مى انديشيدند وآنها را مى پرستيدند چنانكه مى فرمايد:
(أَفَأَصْفاكُمْ رَبَّكُمْ بِالْبَنينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَولاً عَظيماً).[٢]
«آيا خدا پسران را براى شما و از فرشتگان به عنوان دختر براى خود برگزيده است؟».
در انديشه عرب جاهلى فرشتگان (به خاطر زيبايى خيالى) دختر قلمداد
[١] سوره صافات، آيه ١٥٨.
[٢] سوره اسراء، آيه ٤٠.