كيفيت آفرينش او از لحظه اى كه در رحم مادر قرار گرفت تا روزى كه به مقام رسالت رسيد، مورد مطالعه قرار گيرد ودر اين مورد قرآن ازيادآورى ريز ودرشت زندگى او فروگذار ننموده تاآنجا كه درد زايمان مادرش مريم را نيز متذكر مى شود چنانكه مى فرمايد:

(فَأَجاءَها الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ).[١]

«درد زايمان او را به زير سايه نخلى كشانيد».

درست است كه آفرينش او از مادر بدون «لقاح» وبدون تماس مردى با مريم، انجام گرفته است ولى اين مطلب، گواه بر قدرت گسترده خدا است نه بر الوهيت مسيح به گواه اينكه آفرينش آدم از خلقت مسيح هم اعجاب انگيزتر است نه پدرى در كار بود ونه مادرى چنانكه مى فرمايد:

(إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَاللّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُراب ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ).[٢]

«جريان آفرينش مسيح نزد خدا، بسان آفرينش آدم است كه او را از خاك آفريد آنگاه فرمان «باش» داد واو تحّق پذيرفت».

رفتار مسيح نشانه بندگى او است

رفتار مسيح و يا مادر وى كاملاً رفتار يك موجود ممكن بود او ومادرش بسان ديگر انسانها غذا مى خوردند وسدّ جوع مى كردند ونياز بدن خود را برطرف مى نمودند آيا چنين موجودى مى تواند خود خدا، ويا جزئى از آن باشد؟ چنانكه مى فرمايد:

(مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلاّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ أُنْظُر كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُم الآيـاتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنّى يُؤْفَكُونَ).[٣]

«مسيح فرزند مريم فقط پيامبرى بسان ديگر پيامبران پيشين بود، مادر او بسيار

[١] سوره مريم، آيه ٢٣.
[٢] سوره آل عمران، آيه ٥٩.
[٣] سوره مائده، آيه ٧٥.