منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥

سراى ديگر ايمان ندارند در عذاب وگمراهى بس دورى قرار گرفتهاند».

٢ـ «خداوند هيچ نوع «بحيره» و«سائبه» و «وصيله» و«حام» قرار نداده، كسانى كه كافر شده اند بر خدا دروغ مى بندند وبيشتر آنها نمى دانند».

٣ـ «از تو در باره شراب و قمار مى پرسند، بگو گناه آن بزرگ و براى مردم در آن سود مادى هست ولى گناه آن بيش از سود آن مى باشد».

٤ـ «فرزندان خود را به بهانه ترس از گرسنگى نكشيد، شما و آنان را ما روزى مى دهيم، قتل اين افراد(معصوم) گناه بزرگى است».

٥ـ «هنگامى كه به يكى از آنان نويد ولادت دختر دهند صورت او تيره وخشم خود را فرو مى برد».

٦ـ «از بدى خبر خود را پنهان مى سازد و نمى داند كه چه بكند آيا او را به آن ذلّت وخوارى نگاه دارد، يا در خاك پنهان سازد، چه بد داورى مى كنند!».

٧ـ «آيا براى پروردگار تو است دختران وبراى آنان است، پسران؟ آيا آنان مشاهده كرده اند (وديده اند) كه ما فرشتگان را دختر آفريده ايم؟ آگاه باش آنان از روى جهل مى گويند خدا فرزند آورد و البتّه دروغ مى گويند، چگونه خدا دختران را بر پسران برگزيد؟ چگونه (وچه جاهلانه) داورى مى كنيد؟».

٨ـ «بر شما مؤمنان گوشت مردار و خون و گوشت خوك و آن ذبيحه اى كه به نام خدا كشته نشده همه حرامند و نيز حرام است هر حيوانى كه به خفه كردن و از بلندى افكندن يا شاخ زدن بهم مى ميرند و نيز نيمخورده درندگان جز آنكه قبلاً تذكيه كرده باشيد حرام است و نيز آن را كه براى بتُان مى كشيد و آن را كه به تيرها قسمت مى كنيد (رسمى بود در جاهليّت كه چون در امرى مردّد مى شدند به تيرى مى نوشتند خدا امر كرد و به تيرى ديگر مى نوشتند خدا نهى كرد آنگاه تيرها را در هم ريخته