منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٤
منافات ندارد، ناميد. اينك تشريح صورت دوّم شرك:
ب: ثالوث اقدس يا تثليث در توحيد
مسيحيان عصر رسالت، بسان مسيحيان امروز به اصالت سه ذات به عنوان اقانيم سه گانه قائل شده كه يكى از آنها خدا است حالا موقعيت هريك از آنها نسبت به مقام الوهيت چگونه است آيا هريك مالك تمام مقام الوهيت مى باشند يا جزئى از آن را، اين مطلبى است كه بعداً در باره آن توضيح خواهيم داد، قرآن اين نظريه را چنين نقل مى كند:
(لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللّهَ ثالِثُ ثَلاثَة وَ ما مِنْ إِله إِلاّ إِلهٌ واحِدٌ وَإِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ أَفَلا يَتُوبُونَ إِلَى اللّهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ).[١]
«به طور مسلّم كسانى كه گفته اند خدا يكى از سه تا است، كفر ورزيده اند خدايى جز خداى واحد نيست اگر از آنچه كه مى گويند دورى نجويند، به گروه كافر از آنان عذاب دردناكى مى رسد چرا توبه نمى كنند و از او آمرزش نمى طلبند خداوند آمرزنده ومهربان است».
نوع نخست از شرك در عين بى پايگى، از نظر ادعا بسيار روشن است، ولى نوع دوّم در مقام تصوّر آنچنان مبهم است كه نوبت به تصديق نمى رسد واين موضوع بحث ما است در مقاله آينده.