(لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤْمِنينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلال مُبِين) (آل عمران/١٦٤).

«خداوند بر مؤمنان منت گذارد، آنگاه كه رسولى از خودشان برانگيخت، آيات خدا را برآنها تلاوت مى كند و آنان را پاكيزه مى گرداند و كتاب وسخنان حكيمانه مى آموزد هرچند قبلاً در گمراهى آشكارى بودند».

اين بخش از آيات [١]، گواه بر وجود بشارتها ونويدها ومشخصات پيامبر گرامى در عهدين است. با اينكه «عهدين» كراراً مورد تحريف قرار گرفته وحتى تورات پس از مفقود شدن، از حفظ بازنويسى شده است ـ مع الوصف ـ به لطف حق، بخشى از اين بشارات محفوظ مانده وهم اكنون مسلمانان جهان با تكيه بر همين كتب مى توانند نبوت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) را ثابت نمايند و روى اين اساس دانشمندان اسلامى كتابهاى فراوانى در اين موضوع نوشته شده اند كه سه كتاب مهم را ياد مى كنيم:

١ـ «اظهار الحق» نگارش شيخ رحمت اللّه هندى كه به حقّ، كتاب بسيار مفيد ومستندى است.

٢ـ «انيس الكلام» تأليف فخر الإسلام كه خودمدّتى از كشيشان بوده است و در سال١٣٢٧ در تهران درگذشته و در امام زاده عبد اللّه شهر رى مدفون است.

٣ـ «الهدى إلى دين المصطفى» نگارش علامه بلاغى متوفاى سال ١٣٥٢هـ.

[١] به سوره بقره آيه ١٥١ و سوره جمعه آيه ٢ نيز مراجعه شود.