منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٩
٧ـ دعوت مسلمانان به پايگاه نور و هدايت و نمايندگان واقعى كه همگى در مسئله «عترت» خلاصه مى شود.
٨ـ قضاوت و داورى در مسائل حقوقى واختلاف افراد.
ما مجموع حوادث و رويدادهايى را كه در اين ده سال رخ داده و قرآن به گونه اى به آنها اشاره ويا تصريح كرده به ترتيب مى نگاريم و از تنظيم حوادثى كه در قرآن به آن اشاره نشده خوددارى مى نماييم و عذر ما در اين مورد اين است كه موضوع بحث«پيامبر در قرآن» است.
١ـ قتل در ماه حرام
نخستين گروهى كه پيامبر براى كسب اطلاع از تحركات قريش به منطقه اى به نام «نَخَلّة» ـ بر وزن جرقه، منطقه اى است ميان مكّه وطائف ـ اعزام كرد، گروه «عبد اللّه بن جحش» بود پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) او را در رأس يك هيئت هشت نفرى كه همگى را افراد مهاجر تشكيل مى داد، همراه با نامه اى به منطقه يادشده اعزام كرد، ودستور داد كه پس از دو روز طى طريق، نامه را بازكند وبه دستورى كه در آن هست، عمل نمايد وياران خود را در ادامه مسير مجبور نسازد.
فرمانده گروه پس از دو روز راهپيمايى، نامه را باز كرد وآگاه شد كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در آن دستور داده است كه در منطقه «نخله» كه ميان مكه وطائف قرار دارد فرود آيد ودر كمين قريش بنشيند و او را از كارهاى آنان آگاه سازد.
عبداللّه گروه خود را از مضمون نامه آگاه ساخت ويادآور شد كه من فرمان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) را پذيرا هستم ومرا از اينكه شماها را مجبور سازم، نهى كرده هر كدام از شما كه خواهان شهادت در راه خدا هست وبه آن راغب است، ادامه مسير دهد، ودر غير اين صورت از همين جا بازگردد، همه اعضاى گروه آمادگى خود را اعلام كردند وراه منطقه را در پيش گرفتند.