منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٥
آنان كه ايمان آورده اند وكسانى كه مهاجرت نموده اند ودر راه خدا جهاد كرده اند آنان به رحمت خدا اميدوارند خداوند بخشاينده ورحيم است».
٣ـ «با اهل كتاب جز به روشى كه از همه نيكوتر است احتجاج نكنيد، مگر كسانى كه از آنها ستم كرده اند، وبگوييد بر آنچه كه بر ما وبر شما نازل شده است ايمان داريم، خداى ما وخداى شما يكى است وهمگى در برابر او تسليم هستيم».
٤ـ «بگوييد ما به خدا وآنچه كه بر ما نازل شده وآنچه كه بر ابراهيم واسماعيل واسحاق ويعقوب واسباط (بنى اسرائيل) نازل گرديده وآنچه بر موسى وعيسى وپيامبران ديگر از طرف پروردگارشان داده شده است ايمان آورديم، وميان آنان (از ايمان وحقانيت) فرقى نمى گذاريم در حالى كه تسليم فرمان خدا هستيم».
٥ـ «تو هرگز پيش از اين، كتابى را نمى خواندى وبا دست خود چيزى نمى نوشتى، مبادا كسانى كه در صدد ابطال سخنان تو هستند در آن ترديد كنند».
٦ـ «به زودى برخى از ابلهان از مردم مى گويند: چه چيز آنان را از قبله اى كه بر آن نماز مى گزاردند برگردانيد؟ بگو مشرق ومغرب از آن خدا است، هركس را بخواهد به راه راست راهنمايى مى كند. همان طور كه خداوند شما را هدايت كرد، شما را امت ممتاز ونمونه قرار داد، كه برمردم شاهد وگواه باشيد، پيامبر نيز بر شما شاهد وگواه باشد.قبله قرار نداديم، آنچه را كه قبلاً بر آن بوديد، جز براى تميز وجدا گشتن افراد مطيع وفرمانبر از افراد مخالف ومرتجع به عصر جاهلى، وخداوند ايمان (اعمال) شما را ضايع نمى كند، خداوند به مردم رؤوف ومهربان است. گردش چهره تو را در آسمان (به انتظار فرمان خدا در تعيين قبله) مى بينيم، به سوى قبله اى كه از آن خشنود باشى برمى گردانيم، روى خود را به جانب مسجدالحرام كن وهركجا باشيد (شمااى