منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٢
به كعبه در ماه شعبان در هفدهمين ماه از هجرت رخ داد.[١]
روزه ماه رمضان در رأس هيجدهمين ماه از هجرت واجب شد.[٢]
«عبداللّه بن انيس» رئيس گروه اعزامى از جانب پيامبر مى گويد:«من روز دوشنبه در پنجم محرم در پنجاه وچهارمين ماه از هجرت پيامبر از مدينه خارج شدم».[٣]
محمّد بن سلمه، در باره غزوه «قرطا» مى گويد: در دهم محرم مدينه را ترك گفتم پس از نوزده روز غيبت در شب آخر ماه محرم در پنجاه وپنجمين ماه از هجرت پيامبر به مدينه بازگشتم.[٤]
اين نوع تاريخ گذارى حاكى است كه مسلمانان تا سال پنجم هجرت، حوادث ورويدادها را از طريق شمارش ماه، با هجرت پيامبر مى سنجيدند تا اين كه در سال پنجم به دستور پيامبر، سال هجرى جايگزين ماه هجرى گرديد و(چنانكه قبلاً گذشت) على (عليه السلام) به امر پيامبر نامه مربوط به مسيحيان نجران را به سال هجرى تاريخ گذارى كرد.
٩ـ از اين گذشته محدّثان اسلامى از «زهرى» نقل مى كنند كه وقتى پيامبر وارد مدينه شد، فرمان به تعيين مبدأ تاريخ داد، و از ماه ربيع (ماه ورود پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)) تاريخ معيّن شد.[٥]
١٠ـ «حاكم» از ابن عباس نقل مى كند كه تاريخ هجرى از سالى آغاز شد كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) وارد مدينه گرديد ودر آن سال عبد اللّه بن زبير متولد شد.[٦]
[١] مدرك قبل، ج١، ص ٣٦٩.
[٢] مغازى واقدى، ج٢، ص ٥٣١.
[٣] مغازى ج٢، ص٥٣١.
٤ . تاريخ طبرى، ج٢، ص ٣٨٨.
٥ . تاريخ يعقوبى، ج٢، ص ١٣٥.
٦ . مستدرك حاكم، ج٣، ص١٤ـ١٣.