پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) شخصاً تاريخ هجرى را پايه گذارى كرد. از اين جهت، تمايل به غير آن و گزينش هر نوع تاريخ به جاى تاريخ هجرى يك نوع روى گردانى از سنّت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) به شمار مى رود.

در زندگى اجتماعى بشر، وجود تاريخِ مشخص از سال وماه وهفته از ضروريات حياتى است كه چرخ حيات اجتماعى بشر، بدون آن، از حركت باز مى ماند واين مطلب آنچنان روشن است كه استدلال بر آن بسان استدلال بر امور بديهى است.

آياتنظيم معاهده ها وپيمانهاى سياسى ونظامى وعقد قراردادهاى بازرگانى، تحويل اسناد وحواله هاى تجارى، وپرداخت ديون و نگارشِ نامه هاى خانوادگى وغيره بدون تاريخ مشخص مى تواند مفيد وسودمند باشد؟ به طور مسلّم نه.

هنگامى كه ياران پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) از اختلاف ودگرگونى ماه سؤال كردند وگفتند:«چرا ماه در آغاز لاغر وباريك است وسپس كم كم پر وضخيمتر شده، به حالت «بدر» در مى آيد، آنگاه بعداً به حالت نخستين برمى گردد؟» وحى الهى نازل شد ويكى از فلسفه هاى آن را بيان كرد وگفت:(قُلْ هِيَ مَواقيتُ لِلنّاسِ وَ الحَجّ)(بقره/١٨٩):«اختلاف ماه به خاطر وقت شناسى است» تا مردم از اين طريق آغاز ماه را از نيمه وپايان آن، تشخيص دهند و اوقات تكاليف و وظايف مذهبى و اجتماعى خود را از اين طريق بشناسند، بستانكاران طلب خود را وصول كنند وبدهكاران به دنبال پرداخت بدهى خود بروند، افراد با ايمان به انجام وظائف مذهبى خود در ماههاى روزه وحج قيام كنند.

در اين كه هر ملّتى بايد براى خود، تاريخ مشخص داشته باشد سخنى