منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٨٧

٢ـ «از تو از ذى القرنين مى پرسند بگو به زودى از زندگى او گزارش مى دهم».

٣ـ «از تو در باره روح(روح الأمين ـ جبرئيل) سؤال مى نمايند، بگو او مأمور پروردگارم هست، وبه شما دانش كمى داده شده است».

٤ـ «وقتى موسى به جوان خود گفت:به سير خود ادامه مى دهم تا به محل تلاقى دو دريا(خليج عقبه ـ خليج سوئز) برسيم هرچند مدّتى طول بكشد».

٥ـ «كسانى كه قبلاً كتاب آسمانى به آنها داده ايم به قرآن ايمان مى آورند هنگامى كه بر آنها قرآن خوانده مى شود مى گويند به آن ايمان آورديم، اين آيين وكتاب حقاست و از جانب خدا فرو فرستاده شده است ما قبل از اين هم مسلمان (تسليمفرمان خدا) بوديم آنان كسانى هستند كه پاداش آنها به خاطر شكيبائى دوبرابر داده مى شود، با نيكى، بدى را دفع مى كنند واز آنچه كه روزى آنها كرديم، انفاق مى كنند هر موقع سخن لغو بشنوند از آن اعراض مى نمايند ومى گويند اعمال ما از آن ما واعمال شما از آن شما است سلام بر شما ما دنبال كار جاهلان نيستيم.

تفسير آيات

مقاومت وتلاش قريش براى خاموش ساختن نور خدا، به نتيجه نرسيد و هر روز به چشم خود مى ديدند كه بر شعاع آيين توحيد افزوده مى شود، سرانجام تصميم گرفتند كه به حقيقت يابى بپردازند واز طريق دانشمندان يهود كه پيش كسوت ترين اهل كتاب در منطقه بودند، پايه واقعيت دعوت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) را ارزيابى نمايند.

از اين جهت به دو نفر به نامهاى «نضر بن حارث» و«عقبة بن ابى مُعيط» مأموريت دادند كه به مدينه بروند وادّعاى «محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم)» را با آنان در ميان بگذارند، زيرا آگاهى و علمى كه آنان دارند قريش نداشت.

هر دو نفر وارد مدينه شدند وصفات وخصوصيات مدّعى نبوت را با احبار