شد و در ميان زمين وآسمان آويزان گرديد وبه قدرى نزديك شد كه به اندازه دو ميدان تير يا دو سر كمان يا از آن هم كمتر بود اين معلّم به بنده خدا آنچه بايد وحى كند، وحى كرد، ولى آنچه را ديد دل آن را تكذيب نكرد. آيا با او در آنچه كه ديده است (جبرئيل) به مجادله برمى خيزيد؟ يكبار ديگر او را نيز ديده است نزد «سدرة المنتهى»، نزد آن است جنة المأوى(بهشتى كه جايگاه متقيان است.)، هنگامى كه سدره را پوشانيد آنچه پوشانيد، ديده منحرف نگرديد و(از قوانين رؤيت) طغيان نكرد او بعضى از آيات بزرگ خداوند را ديد».

آيات ياد شده كه در دو فراز نقل شد، اشاره به دو حادثه است وقدر مشترك هر دو اين است كه پيامبر در هر دو جبرئيل را مشاهده نمود.

فراز نخست مربوط به آغاز نزول وحى است كه در آن حادثه، جبرئيل را در افق بالا، با قد برافراشته مشاهده نمود وبه او آنچنان نزديك شد كه فاصله ميان آن دو به اندازه فاصله دو ميدان تير يا دو سر كمان يا از آن هم كمتر شد، آنگاه فرشته وحى، آنچه را كه بنا بود به پيامبر وحى كند، وحى نمود.

فراز دوّم از اين آيات مربوط به معراج ورؤيت فرشته وحى در اين سير روحانى مى باشد او اين فرشته را نزد «سدرة المنتهى» ديده، نه تنها فرشته را ديده، بلكه آيات بزرگ پروردگار خود را نيز ديده، چنانكه مى فرمايد:(لَقَدْ رَآى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبرى)اين بخش از آيات مربوط به سير او در كره خاكى نيست، بلكه به گواه اينكه جبرئيل را كنار سدرة المنتهى ديد، ودر نزد سدره، جنةِ المأوى قرار دارد، طبعاً اين آيات در جهان خارج از كره زمين مى باشد.

بنابر اين، پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در سير خود دوبار آيات خدا را ديده است:

١ـ در سير خود از مسجدالحرام تا مسجدالأقصى، چنانكه در آيه سوره اسراء فرمود:(لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا).

٢ـ در سير خود از «مسجدالأقصى» تا سدرة المنتهى، ودر اين سير آيات