منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧١
«سدرة المنتهى»، نزد او است جنة المأوى، هنگامى كه سدره را پوشانيد آنچه پوشانيد، ديده منحرف نگرديد و(از قوانين رؤيت) طغيان نكرد او بعضى از آيات بزرگ خداوند را ديد».
تفسير آيات
پيامبران وسير در فضا
پيامبران الهى، نخستين انسانهائى بودند كه درهاى آسمانها را به روى بشر گشودند وعملاً ثابت كردند كه سير در فضا ويا به تعبير امروز تسخير فضا ـ البته بخشى از آن ـ كاملاً امكان پذير است.
پيش از آنكه فضانورد شوروى«گاگارين» ويا فضانورد آمريكائى «ارمسترانگ» به آسمان پرتاب شوند واوّلى در بخشى از فضا سير كند ويا دوّمى گامى در «قمر» نهد، قبل از آنها پيامبران الهى در نقاطى از جهان بالا سير كردند كه بشر آنروز امكان آن را تصوّر نمى كرد.
قرآن به روشنى از حركت سليمان به وسيله باد و اين كه بادهاى شديد وطوفانزا تحت تسخير او بود، سخن مى گويد:
١ـ (وَلِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الأَرْضِ الَّتي بارَكْنا فِيها وَ كُنّا بِكُلِّ شَيْء عالِمينَ) (انبياء/٨١):«تند باد را مسخّر سليمان كرديم، باد به فرمان او به سرزمينى كه آن را بركت بخشيديم حركت مى كرد وما از همه چيز آگاهيم».
در اين آيه از تسخير بادهاى تند و طوفانزا وحركت سليمان به وسيله آن در سرزمينى كه خدا بركت بخشيده (شامات) سخن به ميان آمده است، در حالى كه در آيه ديگر متذكر مى شود كه باد نرم نيز در اختيار او بود و اراده سليمان به هر نقطه اى كه تعلّق مى گرفت باد به آن سمت حركت مى كرد و او را نيز مى برد، چنانكه مى فرمايد: