(وَاتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتّى يَحْكُمَ اللّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمينَ) (يونس/١٠٩). «ازآنچه كه به تو وحى مى شود پيروى نما وبردبار باش تا خدا داورى كند، او بهترين داورها است».

خلاصه، قرآن در هيجده مورد به پيامبر فرمان صبر صادر مى كند گاهى مى فرمايد:

(وَاصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلاّ بِاللّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ)(نحل/١٢٧):«شكيبا باش وصبر تو براى خدا است وبراى آنان اندوهگين مباش».

وباز پيامبر را همراه با مؤمنان قليلى كه با او بودند دعوت به صبر مى نمايد ومى فرمايد:

(وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدوةِ وَ الْعَشِىِّ): «تو با كسانى كه خداى خود را صبح وشب مى خوانند، صبر نما».

بار سوّم يادآور مى شود كه مبادا جام صبر او لبريز گردد ومانند يونس بيتاب گردد چنانكه مى فرمايد:

(فَاصْبِر لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ)(قلم/٤٨):«به حكم پروردگار خود صبر كن ومانند مصاحب ماهى (يونس) مباش».

بار چهارم دستور مى دهد كه صبر پيشه باشد وجاهلان را ترك گويد، چنانكه