بگو من حق ندارم آن را از جانب خود عوض كنم من جز از آنچه كه به من وحى شده است از چيزى پيروى نمى كنم من از عذاب روز بزرگ در صورتى كه مخالفت پروردگارم بكنم مى ترسم.

بگو اگر خدا مى خواست اين آيات را بر شما نمى خواندم و شما را از آن آگاه نمى كردم من مدتها پيش از اين در ميان شما زيسته ام چرا نمى انديشيد؟

٥ـ به تو ايمان نمى آوريم مگر اينكه امور زير را انجام دهى، از زمين براى ما چشمه اى بشكافى.

٦ـ يا براى تو باغى از خرما و انگو باشد و در ميان آنها نهرهاى آبى جارى سازد.

٧ـ آسمانها و سنگهاى آسمانها را بر سر ما پاره پاره بيفكن يا خدا را نشان ما بدهى، و فرشتگان را بنمايانى.

٨ـ يا خانه اى از طلا داشته باش به آسمان پرواز كنى و هرگز ايمان به آسمان رفتنت نمى آوريم، مگر اينكه كتابى فرو فرستى كه ما آن را بخوانيم (و در آن نبوت و برانگيختگى شما نوشته شده باشد) پيراسته است پروردگارم من نيز پيام آورى بيش نيستم.

٩ـ اگر فرشتگان را بر آنها فرود مى آوريم و مردگان با آنان سخن مى گفتند و همه چيزها را براى آنان گرد مى آوريم (همه خواهشهاى آنان را انجام مى داديم) باز ايمان نمى آورند، مگر اين كه خدا بخواهد (و با قهر و غلبه آنان را به ايمان سوق دهد در اين صورت چنين ايمانى فاقد ارزش خواهد بود) و بيشتر آنان جاهل و نادانند.

١٠ـ هرگاه قرآن كوهها را از بيخ بركند، و زمين را قطعه قطعه سازد و مردگان را زنده سازد باز ايمان نخواهند آورد.