منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٥
قبل:
(وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّنات قالَ الَّذينَ لا يَرْجُونَ لِقائَنَا ائْتِ بِقُرآن غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاّ ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْم عَظيم) (يونس/١٥).
«هر موقع آيات روشن پيامبر بر آنها تلاوت مى شود، كسانى كه به لقاء ما (روز رستاخيز) اميد ندارند مى گويند قرآنى غير اين بياور، ويا آن را عوض كن; بگو من حق ندارم آن را از پيش خود تبديل كنم، من از آنچه كه بر من وحى مى شود، پيروى مى نمايم من اگر مخالفت پروردگارم را بكنم از عذاب روز بزرگ مى ترسم».
در اين آيه كافران كه نبوت وآسمانى بودن كتاب او را منكر بودند دو پيشنهاد به پيامبر كردند:
١ـ قرآنى جز اين (با همان فصاحت وبلاغت) بياور.
٢ـ برخى از آيات قرآن مربوط به نكوهش بتان را تغيير بده.
اتّفاقاً پاسخ هر دو پيشنهاد در ضمن هر دو آيه آمده است و ماهيت جوابها مختلف وگوناگون است. در انتقاد از پيشنهاد دوّم، سخن از امكان وعدم امكان آن به ميان نيامده فقط ياد آور مى شود كه من تابع وپيرو وحى الهى هستم و حقّ دگرگون كردن آن را ندارم و از هر نوع مخالفت ومعصيت وسرپيچى از وحى، مى ترسم زيرا مخالفت، در روز قيامت كيفر به دنبال دارد:(قُلْ ما يَكُونُ لي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسي...).
در حالى كه در انتقاد از پيشنهاد نخست مسئله ممكن نبودن آن را يادآور مى شود و مى فرمايد:(قُلْ لَوْ شاءَ اللّهُ ماتَلَوتُهُ عَلَيْكُمْ...).
يعنى قرآن ساخته وپرداخته من نيست و مرا ياراى تنظيم وتدوين و انشاء آيات وسور آن نيست كه تا يكى را ببرم وديگرى را بياورم هرچه هست از آن خدا است و او همين را در اختيار من نهاده است وبه فرمان او آن را بر شما مى خوانم و آموزش