ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٠ - فصل(١٨) برترى آن حضرت بر ديگران از نظر جهاد با كفار

احكام اسلام پابرجا شد، امير المؤمنين ٧ چنان امتيازى دارد كه شهرتش زبانزد همگان، و آوازه‌اش معروف خاص و عام است و خردمندان در آن اختلاف نكرده، و هوشمندان در درستيش ستيزه نداشته‌اند، و جز بى‌خبرانى كه دقت در تاريخ و اخبار نداشته در اين باره شبهه نكرده، و صرف نظر از دشمنان عناد ورز كسى آن را انكار ننموده: از آن جمله است آنچه از آن حضرت در جنگ بدر آشكار شد، و خداى تعالى داستان آن جنگ را در قرآن بيان فرموده، و نخستين جنگى بود كه بوسيله آن مسلمانان آزمايش شدند، و ترسش دلاوران آنان را فرا گرفته بود، و هر يك ببهانه‌اى خود را از آن ميدان كنار ميكشيد، و چنانچه خداى تعالى در قرآن فرموده مسلمانان برخورد با مشركين را خوش نداشتند در آنجا كه فرمايد: «بدانسان كه برون آورد ترا از خانه‌ات پروردگار تو بحق، در حالى كه گروهى از مؤمنين آن را ناخوش داشتند، ستيزه ميكنند با تو در باره حق پس از آنكه پديدار شد، گويا رانده ميشوند بسوى مرگ و آنانند نگران» (سوره انفال آيه ٥- ٦) و هم چنين آيه‌هائى كه چسبيده باين دو آيه است (و خداوند تعالى داستان جنگ بدر را بيان كند) تا آنكه فرمايد: «و نباشيد مانند آنان كه بيرون رفتند از خانه‌هاى خود بسستى و خودنمائى بمردم، و (آنان را) از راه خدا باز ميداشتند و خدا بدان چه كنند احاطه دارد» (آيه ٤٧) تا آخر سوره انفال كه همه آن پشت سر هم در باره حالات آنان ميباشد، و اگر چه الفاظ آنها از هم جدا و مختلف‌اند ولى از نظر معنى با هم همراه و متفق‌اند، و مجمل داستان اين بود كه مشركين به بدر (كه نام جايى است ميان مكه و مدينه، و بمكه نزديكتر است تا بمدينه) آمدند، و بجنگ با مسلمانان پافشارى داشتند و با مال بسيار و جمعيت زياد، و ساز و برگ و مردان جنگى خود را آراسته بودند، و در برابر،