ناگهان از مكه بمدينه رود، در ميان فاميل و نزديكان خويش جز على ٧ كسى را نيافت كه امانتهاى قريش را باو بسپارد از اين رو (آن امانتها را نزد او گذارد، و) او را در مكه بجاى نهاد كه آنها را بصاحبانش برگرداند و وامهائى كه از مردم مكه گرفته بود بپردازد، و دختران و زنان خانواده و همسرانش را گرد آورده آنها را بمدينه ببرد، و ديده نشد كه كسى را جز او باين كار در جاى خود بگمارد، تنها على ٧ بود كه پيغمبر ٦ بامانت‌داريش اعتماد كرد، و بشهامت و شجاعتش تكيه كرد، و دفاع از زنان و نزديكانش را به نيروى او واگذار نمود، و براستى و درستى او از جهت خاندان و همسرانش آسوده خاطر گشت، و آنچه از پارسائى و خود نگهدارى او ميدانست دل مباركش را بر اداى امانت او آرام داشت، على ٧ نيز پس از اينكه اين مأموريت خطير بدوشش نهاده شد ببهترين وجهى آن را انجام داد، و هر امانتى را بصاحبش پرداخت، و هر صاحب حقى را بحق خود رسانيد، و دختران پيغمبر ٦ و پرده‌گيان آن حضرت را گرد آورده آنها را بسوى مدينه حركت داد، و خود پياده همراه آنان براه افتاد، و در همه جا (در طول راه) با آن راه دور و دراز از دشمنان آنها را نگهبانى كرد، و براى نگهدارى آنها از شر دشمن از خود گذشتگى (عجيبى) نشان داد (مورّخين مى‌نويسند: كه چون على ٧ زنان را از مكه بيرون برد، و قريش از اين جريان آگاه شدند هفت تن از جنگجويان را بدنبال على ٧ روان كردند كه او را از رفتن و بردن زنها جلوگيرى كنند و آنها را بمكه بازگردانند، و آنها در منزلى بنام ضجنان بدان كاروان رسيدند و بعلى ٧ دستور بازگشت بمكه را دادند، و چون ديدند او اعتنائى بگفته آنها نكرد خود بسوى زنان حمله‌ور شدند كه آنها را بازگردانند، در اينجا على ٧ رشادت بى‌سابقه كرد و يك تنه شروع به نبرد با آنها نمود، و با تردستى و چابكى مخصوصى كه در جنگها ويژه آن حضرت بود آنان را تار و مار كرد، و برخى را بخاك افكنده و ديگران رو بفرار نهادند، و با اين شجاعت بى‌نظير زنان را از دست دشمنان رهانيد) و همه جا با آنها در راه مدارا كرد، تا آنها را بمدينه رسانيد، در صورتى كه ببهترين وجهى از آنها نگهدارى و نگهبانى فرمود و با خيرانديشى و نيكرفتارى خود رنج سفر را از آنان بركنار داشت، و پيغمبر گرامى نيز هنگامى كه على ٧ وارد مدينه شد او را در خانه خويشتن جاى داد، و در جايگاه خود فرود آورد، و با فرزندان و