ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢١٦ - (باب سوم) سخنان حكمت آميز على

اين بود شمه‌اى از داوريهاى آن حضرت ٧ و احكام شگفت انگيزى كه كسى پيش از او چنين داوريهائى نكرده و هيچ كس از سنى و شيعه آشنائى بدانها نداشته و از كسى جز آن بزرگوار گرفته نشده، و عترت طاهرينش همگى بر آن داوريها رفتار كرده‌اند، و اگر ديگرى جز آن حضرت ٧ گرفتار چنين داوريها ميشد هر آينه درماندگى و ناتوانيش از حقيقت آن آشكار ميگشت، چنانچه در پيش آمدهائى كه حكم آن بسيار روشن و واضح بود از داورى درماندند (و پيش از اين گذشت كه ابو بكر و عمر و عثمان چگونه از پاسخ پرسشهاى بسيار روشن و ساده عاجز بودند) و در آنچه از داوريهاى حضرت امير المؤمنين ٧ بطور اختصار بيان داشتيم براى منظور ما كافى است ان شاء اللَّه تعالى.

[ (باب سوم) سخنان حكمت آميز على ٧‌]

در بيان مختصرى از سخنان آن حضرت ٧ در باره وجوب شناسائى خداى تعالى، و يگانگى او، و دورى تشبيه از او، و توصيف عدالت و اقسام حكمت و برهانها و حجتها است.

از آن جمله است آنچه ابو بكر هذلى (بسند خود) از صالح بن كيسان حديث كند كه امير المؤمنين ٧ در مورد واداشتن مردم بشناسائى خداى سبحان و يگانگى او فرمود: سرآغاز پرستش خداوند شناختن او است، و پايه شناختنش يگانه دانستن او است، و نظام يگانگيش بدور ساختن همانند از او است،