ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٧ - باب دوم در بيان شمه از اخبار أمير المؤمنين و فضائل و مناقب، و آن قسمت از كلمات حكمت آميز و پند و اندرزهايش كه بما رسيده، و آنچه از معجزات و داوريها و نشانههاى(امامت) آن جناب روايت شده

ميفرمود: منم صديق اكبر، ايمان آوردم پيش از آنكه ابو بكر ايمان آورد، و اسلام آوردم پيش از آنكه او اسلام آورد.

٤- و خبر داد مرا ابو نصر محمد بن حسين مقرى (بسندش) از أبى سخيله كه گفت: من و عمار براى بجا آوردن حج بمكه سفر كرديم پس (سر راه) بخانه ابو ذر وارد شديم و سه روز نزد او مانديم، همين كه خواستيم از نزدش كوچ كنيم باو گفتيم: اى ابا ذر (اوضاع اسلام را دگرگون ميبينم) و مردم بحال سرگردانى و اختلاف دچار شده‌اند تو در اين باره چه ميانديشى؟ (و بنظر شما چه بايد كرد؟) ابو ذر گفت: بكتاب خدا و على بن ابى طالب چنگ بزن، و ملازم آن دو باش، زيرا من گواهى دهم كه رسول خدا ٦ فرمود: على نخستين كسى است كه بمن ايمان آورد، و نخستين كسى است كه در قيامت با من دست دهد، و اوست صديق اكبر، و جداكننده ميانه حق و باطل، و او پناهگاه مؤمنين است چنانچه مال و دارائى پناهگاه ستمكاران است.

مؤلف (ره) گويد: اخبار در اين باره زياده از اندازه است، و شواهد و گواه بر آن اخبار نيز نيز بسيار است از آن جمله گفتار خزيمة بن ثابت انصارى ذو الشهادتين است (كه جهت ملقب شدن او باين لقب در باب اول گذشت) كه محمد بن عمران مرزبانى (بسند خود) از ابن عايشه براى من حديث كرد، و او از خزيمة بن ثابت اين گفتار را كه در قالب چند شعر است روايت كرده (و ترجمه آن اشعار چنين است:)