ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٢ - فصل(١٣) نتيجهاى كه از فصل پيشين گرفته مىشود

بخواه و بسوى چنين گناهانى بازگشت مكن.

[فصل (١٣) نتيجه‌اى كه از فصل پيشين گرفته مى‌شود]

و اين فضيلت كه در فصل بالا گفته شد بآن فضائلى كه پيش از اين بيان شد پيوست شود، و آنچه در اين فضيلت است آن است، كه انديشه رسول خدا ٦ در ورود مكه بطور ناگهانى و بى‌خبرى اهل مكه بوسيله على ٧ جامه عمل پوشيد، و در گرفتن و بيرون آوردن نامه از آن زن جز بأمير المؤمنين بكسى اعتماد نداشت، و جز آن حضرت ديگرى را دلسوز خويشتن نديد، و در انجام اين كار بديگرى تكيه نفرمود، و اندوهى كه در اين پيش آمد او را گرفته بود على ٧ برطرف نمود، و بدست تواناى او بهدفش رسيد، و انديشه‌اش راست و درست آمد. و كار مسلمين به نيكى گرائيد، و احكام اين دين مبين آشكارا گرديد، و براى زبير در اين همراهى بأمير المؤمنين ٧ چندان فضيلتى نبود، زيرا كه او اندوهى از رسول خدا بر طرف نكرد، و بارى از دوش أمير المؤمنين برنداشت، و جز اين نبود كه چون زبير از طرف مادرش صفيه دختر عبد المطلب نسبش به بنى هاشم ميرسيد، رسول خدا ٦ خواست كه انجام يك مأموريت پنهانى مخصوص خاندان او باشد، و از طرفى زبير مرد شجاع و دلاورى بود، اين دو جهت كه شجاعت و نسبتش با رسول خدا ٦ و امير المؤمنين ٧ باشد سبب شد كه او را همراه على ٧ بفرستد، و ميدانست در انجام كارى كه او را روان ساخته كمك على ٧ خواهد كرد، و بازگشت آن كار بنفع هر دوى آنان خواهد بود، و سود و زيانش عايد بنى هاشم ميگشت (روى اين منظور زبير را همراه او فرستاد) و گذشته زبير پيرو على ٧ بود آنچه از او سرزد خطائى بيش نبود كه آن را نيز امير المؤمنين جبران فرمود، و در آنچه در اين‌