ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٠٨ - فصل(٥٨) كثرت فضائل و مناقب و شيوع آن در پيش خاصه و عامه

[فصل (٥٧) در اينكه هرگز از برابر دشمنى نگريخت‌]

و از نشانه‌هاى خداى تعالى در باره او نيز اين است كه با وجود اينكه روزگار درازى در جنگها بسر برد و جامه رزم پوشيد، و با دلاوران زيادى از دشمن و بزرگانشان روبرو شد، و با اينكه آنان يورش بر او ميبردند، و حيله‌ها براى غافلگير كردن او بكار بردند، و در اين راه كوششها كردند، با همه اين احوال از برابر هيچ يك از ايشان نگريخت و بهيچ كدام پشت نكرد، و هيچ گاه از جاى خود دور نشد، و از هيچ كدام از حريفان جنگى نترسيد، ولى جز او دلاوران ديگر جنگى (چنين نبودند) و نشد كه آنان دشمن خود را در جنگ ديدار كنند جز اينكه گاهى در برابرش ايستادگى ميكرد و گاهى از ميدان او ميگريخت، زمانى بر او حمله ميكرد، و زمانى عنان اسب را ميكشيد و رو بهزيمت مينهاد، و از آنچه گفته شد سخن ما روشن شود، و معلوم گردد كه آن حضرت ٧ در نشانه روشن (خدائى) و معجزه آشكار (كه در وجودش بود) و بهم خوردن جريان عادى بوسيله او ممتاز و منحصر بفرد بود، و خداوند بوسيله اينها بامامت او مردمان را راهنمائى فرموده، و بدين وسيله پرده از واجب بودن پيروى او برداشته و او را از همه مردمان ممتاز فرموده است.

[فصل (٥٨) كثرت فضائل و مناقب و شيوع آن در پيش خاصه و عامه‌]

و از نشانه‌ها و دليلهاى مخصوص بآن حضرت ٧ همين آشكار شدن فضائل او در ميان سنى و شيعه است، و مسخر شدن همگان در نقل كردن مناقب، و كرامتهاى مخصوص باو، و گردن نهادن دشمن از ميان آنها بآنچه دليل بزيان ايشان است (اينها خود نشانه بزرگى است) با اينكه مردمان منحرف و