ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٢٨ - فصل(٧) در باره كنارهگيرى از دنيا و آمادگى براى آخرت

پروردگار جل اسمه و سفارش مردمان بكردار نيك فرمايد، و دانشمندان اخبار و ناقلين آثار آن را روايت كرده‌اند كه آن حضرت ٧ هر شب هنگامى كه مردم ببستر خواب ميرفتند بآوازى كه اهل مسجد و همسايگان مسجد آن را ميشنيدند ميفرمود: توشه‌گيرى كنيد خدايتان رحمت كند، زيرا آواز كوچ كردن (از اين دنيا بسفر آخرت) در ميان شما داده شد، و ماندن در دنيا را كم پنداريد، و بسوى خدا بازگرديد با توشه شايسته كه بدان دسترسى داريد، زيرا در جلو شما گردنه ناهموار و منزلهاى هولناكى است، و ناچاريد از آنها بگذريد و در آنها توقف كنيد، پس يا برحمت خدا از سختيهاى طاقت فرساى آن رهائى يابيد، و يا چنان نابودى پديد آيد كه پس از آن نتوان جبران نمود، اى بسا دريغ و افسوس بر آن بى‌خبرى كه عمرش بزيان او دليل و حجت باشد، و روزگارش او را بسختى و شقاوت كشاند، و خداوند ما و شما را از آن كسانى گرداند كه نعمت او را به نشاط و طغيان واندارد، و پس از مرگ سختى و عقوبت باو فرود نيايد، و جز اين نيست كه ما به (رحمت بى‌منتهاى) او متوسليم، و از براى او (آفريده شده) ايم، و نيكى بدست (قدرت و رحمت) او است، و او بر هر چيز توانا است.

[فصل (٧) در باره كناره‌گيرى از دنيا و آمادگى براى آخرت‌]

و از سخنان آن حضرت ٧ است كه در باره كناره‌گيرى از دنيا و وادار كردن باعمال آخرت فرمايد:

اى فرزند آدم بزرگترين اندوهت آن روزى نباشد كه اگر بدان نرسى از عمر تو نيست، زيرا كه اندوهت يك روز است، و همانا هر روز كه بدان برسى خداوند روزى تو را در آن روز برساند، و بدان كه همانا تو چيزى كه بيش از خوراك و قوت تو باشد بچنگ نياورى جز اينكه در آن چيز خزينه دار ديگران هستى، رنج و