ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٢٣ - فصل(٢) دعوت مردم بسوى خود و بيان فضيلت و برترى خويش بر ديگران
كرد، و بوسيله (ديانت) اسلام بر ما منت نهاد، و پيغمبرى را در ما قرار داد، و ما را از برگزيدگان گردانيد، و نشانههاى راه ما را نشانههاى پيمبران قرار داد، و ما را بهترين امتهائى كه آمدند گردانيد، كه أمر بمعروف كنيم و نهى از منكر نمائيم، و خداى را پرستش كرده و باو شرك نورزيم و جز او صاحب اختيارى نگيريم، پس ما گواهان خدائيم و رسول خدا گواه بر ما است، ما (در روز رستاخيز) شفاعت كنيم و شفاعتمان در باره هر كس كه شفاعت كردهايم پذيرفته شود، و خدا را بخوانيم و باجابت رسد، و گناهان هر كس كه ما در بارهاش دعا كنيم آمرزيده شود، ما بخدا اخلاص ورزيدهايم (و بندگى خود را خالص او كردهايم) و جز او ديگرى را فرمانروا نخواندهايم، اى گروه مردم كمك كنيد همديگر را بر نكوكارى و كمك نكنيد بر گناه و ستم و از خدا بترسيد كه همانا خداوند در عقوبت سخت است، اى گروه مردم من پسر عموى پيغمبر شما هستم و سزاوارترين شمايم بخدا و رسولش پس از من پرسش كنيد و پس از آن پرسش كنيد، كه گويا شما مىنگريد بدانش و علم كه برطرف گرديده و نابود شده، و براستى هيچ دانشمندى هلاك نگردد جز اينكه برخى از دانشش با او برود، جز اين نيست كه دانشمندان در ميان مردم مانند ماه در آسمان هستند كه نورش بر ستارگان ديگر درخشندگى دارد، هر چه برايتان از دانش آشكار شود آن را فرا گيريد، و بپرهيزيد از اينكه دانش را براى (اين) چهار چيز بياموزيد: (١) براى اينكه بدانشمندان مباهات كنيد و بخود بباليد (٢) يا براى اينكه با سبك مغزان بدان وسيله پيكار و جدال كنيد (٣) يا بدان وسيله در انجمنها خودنمائى كنيد (٤) يا بخواهيد بدان سبب براى رياست مردم را بسوى خود جلب نمائيد، در سزاى كردار يكسان و برابر نيستند آنان كه ميدانند و آنان كه ندانند، خداوند بما و شما سود دهد در آنچه بما آموخته و آن را پاك و خالص براى خود گرداند همانا او شنواى پاسخ دهنده است.