ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٠٧ - فصل(٥٦) در اينكه هرگز از برابر دشمنى نگريخت

در همه مراحل بسلامت جسته باشد و گرفتار شرى از شرور نشده و دچار جراحت و عيبى نگشته باشد جز امير المؤمنين ٧ ديده نشد، و تنها او بود كه در اين مدت طولانى در جنگهاى بسيارى كه كرد زخمى كارى از دشمن نخورد، و در هيچ معركه گرفتار عيب و نقص نگشت، و كسى از دلاوران بر او دست نيافت تا اينكه جريان آن حضرت ٧ با پسر ملجم لعنه اللَّه پيش آمد و آنهم بصورت غافلگير كردن آن حضرت ٧ انجام شد، و اين مطلب خود از عجائب روزگار است كه خداوند او را بدين نشانه و امتياز يگانه ساخته، و او را بفنون آن آشنا فرموده، و بدين وسيله بمكانت و رتبه او در نزد خود، و اختصاص آن حضرت بدان كرامتى كه بواسطه آن بر همه مردمان برترى جسته راهنمائى فرمود.

[فصل (٥٦) در اينكه هرگز از برابر دشمنى نگريخت‌]

و از آيات و نشانه‌هاى خدا در وجود آن حضرت ٧ اين بود كه هيچ جنگجوى كار آزموده‌اى كه در جنگ با دشمن روبرو شود نقل نشده جز اينكه گاهى پيروز شده و گاهى در برابر دشمن شكست خورده و هيچ كس زخمى بر دشمن نزده جز اينكه گاهى از آن زخم ميمرده‌اند و گاهى خوب ميشده و تن سالم بدر مى‌بردند، و سابقه ندارد كه جنگجوئى همه هماوردان از زير دستش گريخته باشند و هيچ كس از زخمهايش تن سالم بدر نبرده باشد جز أمير المؤمنين ٧ كه همگان اتفاق دارند باينكه با هر هماوردى برابر شد بر او پيروز گشت، و هر دلاورى كه بجنگش آمد او را هلاك ساخت، و اين نيز خود از چيزهائى است كه آن حضرت ٧ را از همگان جدا كند، و خداوند جريان عادى را در هر جا و هر زمانى بوسيله او بهم زد، و اين از نشانه‌هاى روشن خداوند تعالى در او ميباشد.