و از سخنان آن حضرت ٧ است كه (مردمان را) بسوى خود خواند، و بفضيلت خود راهنمائى كند، و پرده از روى حق بردارد، و بآنان كه باو ستم كرده‌اند گوشه و اشاره زند و بدان آگاهى دهد، و اين سخن را شيعه و سنى از آن حضرت ٧ روايت كرده‌اند، و از آن جمله ابو عبيدة معمر بن مثنى و ديگران از كسانى كه دشمنان شيعه روايت آنها را پذيرفته‌اند اين سخنان را نقل كرده‌اند كه امير المؤمنين ٧ در نخستين خطبه كه پس از كشته شدن عثمان بن عفان و بيعت مردمان خواند اين بود كه فرمود: پس از سپاس پروردگار و درود بر پيغمبر اكرم ٦ مهربانى نكند كسى بر ديگرى جز اينكه بر خود كند، سرگرم و مشغول شد كسى كه بهشت و جهنم در پيش روى اوست (يعنى كسى كه ميداند اين دو را در پيش دارد و چه كارهائى مردم را ببهشت ميبرد، و چه كردارى بدوزخ كشد از دنيا بخود مشغول شود) سپس آن حضرت ٧ بندگان خدا را بچند گروه تقسيم كند: كوشش‌كننده پويا، و خواهانى كه اميدوار است، و آن كس كه كوتاهى در انجام فرامين الهى كند و جايگاهش دوزخ است، اين سه دسته، و دو دسته ديگرند كه: (يكى) فرشته‌ايست كه ببال خود پرواز كند، و (ديگر) پيغمبرى كه خداوند (در همه احوال) دستگير اوست، و ششمين ندارد (يعنى منحصر باين پنج گروه است) هر كه (بنا حق) ادعا كرد هلاك شد، و هر كه (در ميان حق ديگران) در آمد نابود گشت، (ره) راست و چپ (كه از راه حق منحرف است) گمراه‌كننده است، و راه وسط (و ميانه) راه (حق) است، كتاب باقيمانده و سنت (رسول خدا ٦ و آثار نبوت بر آن (شاهد و گواه) است، براستى خداى تعالى (دردهاى) اين امت را بدو دارو درمان كرده: (يكى) تازيانه، و (ديگرى) شمشير، كه نزد امام (و پيشواى الهى در هر زمان) در آن دو مماشات و مدارا كردن نيست (يعنى امام پاس خاطر هيچ كس را نگاه نميدارد و هر چه مقتضاى دستور الهى است بوسيله تازيانه و شمشير انجام دهد) پس در خانه‌هاى خود پنهان شويد (و گاه فتنه و فساد بيرون نيائيد) و گرفتارى‌هاى خود را (يا اختلافات ميان خود و ديگران را) اصلاح كنيد، و توبه دنبال شما است (و در هر حال ميتوانيد از كرده‌هاى‌