ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٨ - فصل(٦) ناميدن رسول خدا

پاكيزگى ولادت آنها بنام پدرانشان خوانده شوند.

توضيح- مقصود از مردمان در اين دو حديث، بقرينه حديثهاى ديگرى كه در اين باره رسيده و از جمله آنها حديث سوم همين فصل است، آنهائى هستند كه عداوت و دشمنى على ٧ را در دل دارند نه همه مردم، زيرا مطابق رواياتى كه فرموده‌اند: «ان لكل قوم نكاحا» (براى هر امت و هر ملتى ازدواجى است) و در حديثى كه در كافى است باين لفظ است: «ان لكل امة نكاحا تحتجزون به من الزنا» (براى هر امتى ازدواجى است كه بوسيله آن از زنا جلوگيرى كنند) مطابق اين روايات ازدواج، و زناشوئى هر ملتى بهر مذهبى كه باشند چنانچه بر ميزان قانون آنان باشد صحيح است و از نظر اسلام حلال زاده هستند، پس باصطلاح عموم اين دو حديث، با آن روايات تخصيص ميخورد، و مقصود دشمنان آن حضرت خواهند بود.

٣- جعفر بن محمد قمى (بسند خود) از جابر بن عبد اللَّه انصارى برايم حديث كرد كه گفت: من با گروهى از قبيله انصار بحضور رسول خدا ٦ شرفياب بوديم، پس آن حضرت ٦ بما فرمود: اى گروه انصار فرزندان خود را بدوستى على بن ابى طالب آزمايش كنيد، پس هر كدام على را دوست داشت بدانيد كه فرزند شما است (و حلال زاده است) و هر كدام كه او را دشمن داشت بدانيد او از زنا است.

[فصل (٦) ناميدن رسول خدا ٦ او را به امير المؤمنين‌]

و از جمله فضائل آن حضرت ٧: اخبارى است كه در باره ناميدن رسول خدا ٦ آن حضرت را در زمان زندگيش بأمير المؤمنين رسيده است.

١- مظفر بن محمد بلخى (بسند خود) از انس بن مالك براى من حديث كرده گفت: من خدمتكار