ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٥٤ - فصل(٨٣) ذكر شمهاى از فضائل آن حضرت

ما على ٧ را در بالاى منبر ديديم كه ميفرمود: منم بنده خدا، و برادر رسول خدا، و از پيغمبر رحمت ارث برده‌ام، و بانوى زنان اهل بهشت را بهمسرى گرفته‌ام، منم سيد اوصياء، و آخرين وصى پيمبران، كسى آنچه را گفتم ادعا نكند جز اينكه خداوند او را بدرد بدى دچار سازد، پس مردى از قبيله عبس كه در كه در ميان مردم نشسته بود گفت: كيست كه نتواند بگويد اين را: منم بنده خدا، و برادر رسول خدا ...؟

پس از جاى برنخاسته بود كه ديوانه شد، (و حالت صرع باو دست داد) پس پايش را كشيده از مسجد بيرون بردند (راويان حديث) گويند: ما از فاميل او پرسيديم و گفتيم: آيا اين مرد پيش از اين، عارضه (و بيمارى) داشت؟ گفتند: خدا را گواه ميگيريم كه (دردى) نداشت (و هم اكنون دچار اين بيمارى شد).

مؤلف گويد: روايات و اخبار مانند آنچه ذكر كرديم (از معجزات امير المؤمنين ٧) بسيار است كه بيان كردن تمامى آنها كتاب را (طولانى، و سخن را) بدرازا كشد، و آنچه ما در اينجا آورديم ما را از ذكر روايات ديگر بى‌نياز كند، و از خدا در خواست توفيق نموده و از او براى رفتن براه راست راهنمائى جوئيم.