ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٩٠ - فصل(٥٨) داوريهاى آن حضرت در زمان خلافت ابى بكر

[فصل (٥٨) داوريهاى آن حضرت در زمان خلافت ابى بكر]

در بيان مختصرى از داوريهاى آن حضرت ٧ در زمان خلافت ابو بكر.

از آن جمله است آنچه راويان شيعه و سنى روايت كرده‌اند كه مردى شراب خورده او را بنزد ابى بكر بردند و چون خواست حد شراب خوار را بر او جارى كند آن مرد گفت: من در حالى شراب خوردم كه داناى بحرام بودن آن نبودم، زيرا من در ميان مردمى زيست كرده و نشو و نما داشته‌ام كه آن را حلال ميدانند و تاكنون حرام بودن آن را نميدانستم، ابو بكر ندانست چه بكند و بمشكلى دچار شد، برخى از حاضرين در آن انجمن باو فهماندند و وادارش كردند كه داورى اين كار را از امير المؤمنين ٧ جويا شود، پس كسى را بنزد آن حضرت ٧ فرستاده كه از او بپرسد، امير المؤمنين ٧ فرمود: دستور بده دو تن از مردان مسلمان كه مورد وثوق و اطمينان هستند او را برداشته به انجمنهاى مهاجر و انصار گردش دهند و در هر كجا آنان را سوگند دهند و بپرسند آيا در ايشان كسى هست كه آيه تحريم شراب را بر اين مرد خوانده باشد يا از زبان رسول خدا ٦ حرام بودن آن را باو گفته باشند يا نه؟ پس اگر دو مرد از آنان (يعنى مهاجر و انصار) گواهى دادند (كه ما آيه تحريم شراب را بر او خوانده‌ايم يا از زبان پيغمبر ٦ باو گفته‌ايم) حد شرابخوار را بر او جارى ساز، و اگر كسى گواهى بر آن نداد او را توبه بده (كه ديگر شراب نخورد) و رهايش كن، ابو بكر اين كار را انجام داد و هيچ يك از مهاجر و انصار گواهى نداد كه آيه تحريم شراب را بر او خوانده باشند يا از گفتار پيغمبر ٦ در اين باره او را آگاه كرده باشند، پس ابو بكر او را توبه داده رها ساخت و در اين داورى بحكم على ٧ گردن نهاده و تسليم شد. و نيز روايت كرده‌اند كه از أبى بكر پرسيدند از معناى گفتار خداى تعالى‌ «وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا» (سوره‌