آزمايشى است كه بناچار خداوند بر اين امت حتم (و بايست) فرموده و خواهد شد، اينان نيكان شما را ميكشند و فرومايگانتان را ببندگى گيرند، گنجها و اندوخته‌هاى شما را از ميان خلوتسراهاتان بدر آرند، و اين عذابى است كه بخاطر از هم گسيختن كارهاتان، و بهم زدن صلاح خود و دينتان دچار شما شود، اى مردم كوفه من شما را بدان چه خواهد شد پيش از آنكه بشود آگاه كنم تا از آن بر حذر باشيد، و تا بسبب آن بترسد آن كس كه پند و عبرت گيرد، گويا مى‌بينم شما را كه ميگوئيد على دروغ ميگويد، چنانچه قريش به پيغمبر خود ٦ و بزرگشان پيغمبر رحمت محمد بن عبد اللَّه دوست خدا ميگفتند، پس اى واى بر شما! بر كه دروغ ميگويم؟ آيا بر خدا دروغ مى‌بندم؟ من كه اول كسى هستم كه او را پرستش كرده و بيگانگى او را شناخته‌ام، يا برسول خدا ٦ دروغ مى‌بندم؟ من كه نخستين كس هستم كه باو ايمان آورده و تصديقش نموده ياريش كردم، سوگند بخدا چنين نيست (كه شما ميگوئيد) بلكه سخنانى است بازدارنده كه شما را بدان نيازى نيست (يعنى سخنان من شما را از اين كردار ناهنجار باز دارد و البته شما بدان نيازى نداريد) سوگند بدان كه دانه را شكافت و انسان را آفريد كه هر آينه راستى گفتار مرا پس از اين خواهيد دانست، و اين در آن زمانى است كه نادانيهاتان شما را بدان جا برد، و آن هنگام دانائى شما سودتان ندهد، پس زشتى بر شما باد اى مانند مردان و نامردان (يعنى اى كسانى كه بصورت چون مردان هستيد و در حقيقت مرد نيستيد) اى كسانى كه عقلهاى شما چون عقل بچه‌ها وزنهاى تازه بحجله رفته است، آرى بخدا، اى كسانى كه پيكرهاشان حاضر ولى عقلها از آنها پنهان است و انديشه‌شان متفاوت و مختلف است (هر كس در سر چيزى پروراند) عزيز نكند خداوند يارى آن كس كه شما را بخواند، و آسوده نشود دل آن كس كه براى شما رنج كشد، و روشن نشود ديده آن كس كه شما را ببيند، سخنان شما (و لاف و گزافتان) سنگهاى سخت را نرم كند، ولى كردارتان دشمنان شما را بطمع اندازد، اى واى بر شما، كدام خانه را پس از خانه‌