ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٧ - فصل(١٧) خواندن آن حضرت سوره برائت را بر مشركين

بيرون هستند و اين وصف آنان را در بر نگيرد، چنانچه از اين سخن كه فرمود: (بكسى پرچم را ميدهم كه) حمله افكننده است و پا بر جاى در ميدان جنگ است، آن دو بواسطه فرار و هزيمتشان از اين صف بيرون شدند، و در اين جريان يعنى جبران نمودن على ٧ آن شكستى كه در نتيجه هزيمت آن دو پديد گشته بود، برهان روشنى است كه على ٧ در فضيلت يگانه بود، و ديگران همباز او نبودند، و در همين باره حسان بن ثابت (شاعر معروف رسول خدا ٦ و سلّم) اشعارى سروده (كه ترجمه‌اش اينست):

١- و على گرفتار چشم درد بود، و دنبال داروئى براى بهبودى آن ميگشت، و بچيزى دسترسى پيدا نكرد.

٢- تا اينكه رسول خدا ٦ او را بوسيله آب دهان خويش شفا داد، پس فرخنده باد آنكه بهبودى يافت، و خجسته باد آنكه بهبودى داد.

٣- و فرمود: امروز پرچم را خواهم داد بمرد دلاور، و شجاعى كه دوستدار خدا است.

٤- خداى مرا دوست دارد، و خدا نيز او را دوست دارد، و بدست او خداوند قلعه‌هاى بسيار محكم را بگشايد.

٥- و براى اين كار از ميان همه مردمان على را برگزيد و او را بوزير و برادر خويش ناميد.

[فصل (١٧) خواندن آن حضرت سوره برائت را بر مشركين‌]

و مانند اين فضيلت، فضيلت ديگرى است كه در داستان خواندن سوره برائت بر مشركين مكه براى على ٧ بود، و (جريان از اين قرار بود: كه) رسول خدا ٦ آن سوره مباركه را بدست ابو بكر