ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٢٦ - فصل(٣٨) جنگ حنين

بدست امير المؤمنين ٧ جبران و تلافى كرد، و شرح آن را پيش از اين (در فصل ١١) بيان داشته‌ايم، و نيازى بتكرار آن در اينجا نيست.

[فصل (٣٨) جنگ حنين‌]

سپس جنگ حنين پيش آمد كه در آن جنگ بواسطه انبوهى لشكر پيش بينى پيروزى رسول خدا ٦ مى‌شد، پس آن حضرت با ده هزار لشكر از مسلمانان بسوى دشمن حركت كرد، و بيشتر مسلمانان مى‌پنداشتند كه شكست نخواهند خورد، زيرا آن انبوه لشكر و شوكت و افزار جنگى را ديده بودند، و بسيارى لشكر ابو بكر را در آن روز بشگفت واداشت و گفت: امروز با اين لشكر ما شكست نخواهيم خورد (و اندوهى از كمى لشكر نداريم) ولى كار بعكس پندار آنها شد و ابو بكر ايشان را چشم زد، و چون با مشركان برخورد كردند چندان درنگ نكرده و همگى گريختند، و كسى نزد پيغمبر ٦ نماند جز ده نفر كه نه تن آنها فقط از قبيله بنى هاشم بودند و دهمى ايشان ايمن بن ام ايمن بود كه كشته شد و نه تن بنى هاشمى پايدارى كردند تا آنگاه كه گريختگان فوج فوج بنزد رسول خدا ٦ بازگشتند، و بمشركين يورش برده آنان را تار و مار ساختند، و در همين باره و شگفتى كه ابو بكر از انبوهى لشكر كرد خداى تعالى اين آيات را فرو فرستاد: «و در روز حنين هنگامى كه بشگفت آورد فزونيتان پس بى‌نياز كرد شما را بچيزى و زمين با فراخيش بر شما تنگ شد سپس برگشتيد پشت‌كنندگان، پس فرستاد خداوند آرامش خود را بر پيمبرش و بر مؤمنان» (سوره توبه آيه ٢٤- ٢٥) و مقصود از مؤمنان امير المؤمنين ٧ است و آنان كه پابرجا بماندند از